Açık olan mı? Kapalı olan mı?

Kıyması biraz taneli olan mı? Yoksa ince çekilmiş olan mı?

Sade kıymalı olan mı? Soğanla kavrulmuş olan mı?

Çıtır hamurlu mu? Yumuşak hamurlu mu?

Tane yağsız kıymalı mı? Yağlı kıymalı olan mı?

Kıyması kaburgadan mı? Yoksa hayvanın diğer kısımlarından mı?

Şekil olarak ince uzun olan mı? Ortası biraz geniş olan mı?

Hangisi Giresun pidesi.

Artık bir karar verme zamanı gelmedi mi? Her mekan Giresun pidesi yaptığını ifade ediyor. Hepsi birbirinden farklı ama. Neden.

Giresun pidesinin bir standardı olmalı. Unun kalitesinden başlamalı, hamurun yoğurulması ile devam etmeli. İçinin etin seçimi, hazırlanması ve pişirilmesinden sunumunu kadar bir standardı olmalı. Olmalı ki insanlar Giresun pidesi yediğini bilsin.

Coğrafi işareti alınmalı. Birileri almadan. Oranın adı ile anılmadan.

Çok çeşitli pideleri var. Giresun’un. Giresun pidesi, Espiye pidesi, Görele pidesi, Giresun yağlısı. Tabi bide bunların kıymalısı, peynirlisi.

Bide benim çocukluğumun Kümbet Yağlısı. Ben şimdi Giresun yağlısı diyorum ona. Benim çocukluğum Kümbet yaylası Çayırlı obada, Garuk obada geçti. Cuma günüdür. Kümbetin pazarı. Pazara giderdik. Bazen büyüklerle. Bazen de kaçar giderdik. Paramız olmazdı. Kimimiz evden Tereyağı yürütür. Kimimiz yumurta. Ama sorun pide parası idi. Onun çaresini de bulurduk. Obadan Kümbet’e giderken ormandan gider çam sakızı toplar, satar pide parası ederdik. Yağlısını çok yedik. Yumurtalısını bazen. Kavurmalısını yediğimi hatırlamıyorum nedense. Herhalde paramız yetmiyordu. O zamanlar Kümbet yaylasında tüm fırınlarda kazanlarında kavurma yapılırdı. Pide parası olan evden getirdiği tereyağıyla yaptırdığı yağlıyı yer. Biraz parası olan kavurmalısını yerdi.

Bu gelenek ne kadar eskidir. Bilemedim. Bilen yazsın.

Evet. Artık karar verme zamanı.

Hemen sorumuzu yenileyelim.

Hangisi Giresun pidesi.

Karar verici kim. Giresun Valiliği, Giresun Esnaf ve Sanatkarlar Odası ve Giresun esnafı.

Nedim.

Hadi kalın sağlıcakla.

Not: Fotoğraflar alıntıdır. Tam temsil etmeyebilir.