Bugünkü konumuz kaynak sularının temiz olduğunun nişanesi, suların en temizinde yetişen, toprağa bağımlılığı az, göz alıcı yeşil rengi ve acımtırak tadı ile su teresi.

Evet su teresi. Kıtlık zamanlarının hayat kurtaran bitkisi.

Hemen okulumun yanında karşıma çıktı bir anda.

Mitolojideki hikayeleri ile başlayalım isterseniz. Su teresi, antik çağlardan beri zindelik, cesaret, bilgelik ve şifa ile ilişkilendirilir ve özellikle Akdeniz ve Pers kültürlerinde kutsal ve güç verici olarak görülmüştür.

Bir efsaneye göre, baş tanrı Zeus, Girit’teki bir mağarada destansı savaşlara hazırlanırken bir pınardan su teresi yemiştir. Romalılar su teresinin zihni açtığına, özellikle Roma imparatorları önemli kararlar öncesinde su teresi tüketirmiş.

Su teresi, sirke ile karıştırılırsa akıl hastalıklarını iyileştirdiğine dair bir inanış varmış Romada.
Eskiler su teresi yemek kişiyi “nüktedan” ve “zeki” yaptığına, keskin ve uyarıcı tadının zihinsel uyanıklık sağladığını düşünürlermiş.

Su teresi mitolojide sadece bir sebze değil; tanrıların gücünü, askerlerin dayanıklılığını ve bilgelerin zihin açıklığını temsil eden “yaşam enerjisinin” (vitality) bir sembolü sayılmış.

Gelelim faydalarına,

Su teresi (Watercress), besin değeri yüksek bir bitkidir. K vitamini (kemik sağlığı), C vitamini (bağışıklık) ve A vitamini açısından çok zengindir.
İçerdiği izotiyosiyanatlar sayesinde, özellikle meme, akciğer ve prostat gibi bazı kanser türlerinin riskini azaltmaya yardımcı olabilir.
Nitrat içeriği sayesinde kan damarı fonksiyonunu destekler, kan basıncını (tansiyonu) düşürmeye yardımcı olur.
Yüksek K vitamini ve kalsiyum oranı sayesinde kemik yoğunluğunu artırır ve osteoporoz riskini azaltır.
Oksidatif stresle savaşarak hücreleri korur ve cildin genç kalmasına yardımcı olur.
A vitamini ve karotenoidler sayesinde göz sağlığını korur.
Sindirimi kolaylaştırır, vücuttan toksinlerin atılmasına yardım eder ve metabolizmayı destekler.

Her zaman dediğim gibi.

Ot deyip geçmeyin.

Emi.