Karadeniz’in vaz geçilmez sebzesi. Yemek sofralarının ayrılmaz parçası, birbirinden farklı değerlendirilen yemekleri ile harika bir lezzet.

Başta çorbası meşhur olmuş. Farklı farklı pişirme usulleri le damak çatlatan lezzet.

Tazesinden mi? Kurusundan mı? Pişirmek istersiniz.

Darı yarmalı mı? Bulgurlusunu mu tercih edersiniz?

Etli, et suyu, iç yağlısını mı? Yoksa iç yağlısı mı terciniz?

Domates salçalı mı? Yoksa sade mi tercihiniz?

Böceli mi? Patatesli mi tercih edersiniz? Yoksa içine biraz darı tanesi atılmışını mı?

Ya aslında gerisi de yakışır pancara.

Giresunlu’nunda vaz geçilmesidir pancar. Sabah, öğlen ve akşam sofradadır her zaman. Hazır yemek gibidir. Hazırlığından sofraya konuşu 15-20 dakikayı geçmez.

Çorbasını mı istersiniz? Çorba kelemli olsa daha mı güzel olur?

Diblesini mi istersiniz?

Unlaması mı tercihiniz?

Fırın darısı yarmalı yani haşıllı dolması mı tercihiniz?

Kurusunun kış lezzetti ala böceli kuru pancar çorbasını mı?

Turşusunu da bir yana koyun bence, yoksa pancar döşemesi mi olsun tercihiniz?

Hamsi pilavına sebze de yapabilirsiniz?

Ekşi di çorban korkma. Hemen süz suyunu, sık elinle. Yağ tavasında tereyağında kavurduğun soğana kat. Üç beş dakika kavur koy sofraya.

İlk baharda çiçeklendi mi pancarın korkma. Zayi olmadı hala. Topla çiçeklerini hafif haşla.

İster soğanla tereyağında kavur. İster döndürme tavasında yumurtalı olarak kızart.

Kalemini de unutmamak lazım. Kökün o enfes beyaz etli kısmını. Soyup yemesi bir harika bence. Turşusunu kuranda varmış diye duydum ama. Denemek lazım.

Gürcü palabyası da ayrı bir lezzet.

Palabya deyince aklıma geldi. Yıllar önce Eğriambar köyüne öğrencilerimle okula çalışmaya gitmiştik. Öğlen yemek vakti geldiğinde muhtarın hanımı yanımızda pancar çorbası yapmıştı. Pancarı bıçakla doğramamış, elleri ile parçalamıştı.

Aha dedim. Bu kadın bize anamın ineklere yedirdiği yalını yedirecek. Çünkü annemde ineklere yal yaparken bıçak kullanmaz eli ile pancarı burkarak parçalardı. Yemiştik çorbayı lezzetli mi? Lezzetli idi. Yıllar sonra bir arkadaşıma anlatmıştım olayı. Hocam o Gürcü usulü palabya çorbası demişti. Biraz araştırınca rahmetli muhtarın eşinin Gürcü olduğunu öğrenmiştim. Hoş olmasa da Palabya tanışmış olduk bu sayede.

Giresunlu hamsinin kulağına kar suyu kaçmışını sever. Pancarında don yemişini. Kış aylarının ayrılmaz iki lezzetidir bir birinden.

Ha birde bizim yerli acı biberi de unutmamak lazım. Öyle çekilmişi değilde pişen çorbaya ezersin bir tane. Dilin damağın ince acı, yanan, harika bir sızı ile yersin çorbayı. Üzerine ayran.

Darı ekmeği olmazsa olmazıdır. Pancar çorbasının. İster içine doğra ister yanında ye. Öyle sarıdan yapılanı da sevmeyiz biz. Geleneksel tohum olacak. Hele Çöntü darıdan yapılan undan yaparsan ekmeği değme keyfine.

Birde tereyağı tabiki. Öyle kaymaktan yapılan değil. Karagölde yayılmış ineğin sütünden yapılan yoğurttan yapılan tereyağı koyacaksın ki lezzeti damak çatlatsın.

Evde hanımla aran mı açıldı? Sevgililer gününde çiçek almayı mı unuttun. Hemen gir şenniğe, bahçeye, tarlaya. Pancarın o altın sarısı çiçekleri çözecektir her şeyi.

Hadi afiyet olsun.

Nedim.